ARCHIVE: Places & stories of death in the Press [1985_1997]

Abstract

 This research unfolds the enactment of places and narrations of death in the printed media during the period of 1985 – 1997, through crime incidents we encountered in a particular newspapers archive (1985_2003), which was collected by a fortuitous individual, Mr. K. The characterization of ‘‘fortuitous’’ relies on the fact that this is not a collection of an authority, rather than a collection based on personal criteria around the subject: urban guerrilla and political crime.

We hereby attempt the disassemblage, as well as the reuniting of it, which is based on printed publications (documents). The research is part of a chain processed transcripts, of events related to death that were registered in the newspapers as well as of an afresh archiving. It reintroduces chronicle prints and it establishes a new kind of narration. By this way, new public and private space readings are born, through the study of both political and private crime accordingly.

The elements that construct this particular archive are repetition, redefinition and reconstruction of the events, all of which conclude in the creation of the official version of history and collective memory. This paper processes the limit between ‘‘objective’’ history and ‘‘subjective’’ collective memory of specific cases. Therefore, we connect the political story of the country with its individuals (personal stories). As a result, by mixing up history and collective memory, we reach the point of having another version of urban history, which, until now was set forth by the buildings as opposed to our case, in which biographies prevail.

The current emprise is based on the managing of specific archive documentation and the laying out of a classificatory system: description, narration and processing. In order to have all of the above in existence, we create a new sub-archive which covers the time period of 1985-1997. The political criteria, it being the most basic axe of collection and classification for Mr. K, remains as it is. Parallel to that, we introduce the individual and personal, which we encounter in specific cases on the same newspapers, since we wish the parity of treatment for both these views. The processing of the material includes the refitting of the archive from being a time selected event into a space selected one, through the creation of a collage for the given newspapers and the decomposition of the story – news. This is done in four phases, according to our time lasting agreed theoretical determinations.

A basic feature of this archive is the multiplicity of its residence places. Its existence and conservation is always done through a specific space, a facility. In the current research we come along with a dual dimension of space, both in its real and its printed form. On one hand, we encounter the actual location where the events take place (street, town, region, building) and on the other hand the space of the archive itself, which in our case coincides in the printed sets of newspapers. These create the ‘‘architectural construction’’ of the archive residency, security, protection, safeguard and, at the same time, the dissimulation of the recorded memory which creates civil history.

Our attempt takes into consideration the fact that archive today is most uncertain and unclear. In times of over – information, where everything is being recorded, classified and stored in such a way that immediate access to it is ensured, the concept of archive reports, more present than ever, since we end up managing huge information tanks.skitsoΠερίληψη

Η έρευνα ξεδιπλώνει αναπαραστάσεις χώρων και αφηγήσεις θανάτου στα έντυπα μέσα ενημέρωσης κατά το χρονικό διάστημα 1985-1997, μέσα από επεισόδια εγκλήματος που συναντήσαμε σε ένα συγκεκριμένο αρχείο εφημερίδων (1985_2003), το οποίο συνέλεξε ένα τυχαίο πρόσωπο, ο κ. Κ. Ο χαρακτηρισμός «τυχαίο» έγκειται στο γεγονός πως δεν πρόκειται για μια συλλογή αυθεντίας, αλλά για μια συλλογή που συστήθηκε με προσωπικά κριτήρια γύρω από το θέμα: αντάρτικο πόλης και πολιτικό έγκλημα.

Επιχειρούμε μια αποσυναρμολόγηση και έναν επανασυνδυασμό, που βασίζεται σε έντυπα τεκμήρια (documents). Η έρευνα αποτελεί μια αλυσίδα επεξεργασμένων μεταγραφών, από καταγεγραμμένα σε εφημερίδες συμβάντα, που σχετίζονται με το θάνατο, σε μια εκ νέου αρχειοθέτηση. Αυτή ανασυστήνει χρονικά ίχνη και θεμελιώνει ένα είδος αφήγησης. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, προκύπτουν αναγνώσεις δημόσιου και ιδιωτικού χώρου, μέσα από τη μελέτη του πολιτικού και προσωπικού εγκλήματος αντίστοιχα.

Στοιχεία που δομούν το συγκεκριμένο αρχείο, είναι η επανάληψη, ο επαναπροσδιορισμός και η ανακατασκευή των γεγονότων, που συμβάλλουν εντέλει στη δημιουργία μιας επίσημης εκδοχής της ιστορίας και συλλογικής μνήμης. Η εργασία επεξεργάζεται το όριο ανάμεσα στην «αντικειμενική» ιστορία και στην «υποκειμενική» μνήμη μεμονωμένων περιπτώσεων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο συνδέουμε την πολιτική ιστορία του τόπου με τα υποκείμενά της (προσωπικές ιστορίες). Επομένως, με την ανάμειξη ιστορίας και συλλογικής μνήμης, προκύπτει μια άλλη εκδοχή της ιστορίας των αστικών μεγαλουπόλεων, που μέχρι τώρα διατυπωνόταν από τα κτίρια. Στη δική μας περίπτωση κυριαρχούν οι βιογραφίες.

Το παρόν εγχείρημα βασίζεται στη διαχείριση του συγκεκριμένου έντυπου αρχειακού υλικού και στη σύνταξη ενός ταξινομητικού συστήματος: περιγραφής, αφήγησης και επεξεργασίας. Προκειμένου τα παραπάνω να καταστούν εφικτά, δημιουργούμε ένα καινούργιο υποαρχείο το οποίο καλύπτει την χρονική περίοδο 1985-1997. Το πολιτικό κριτήριο, όντας ο βασικός άξονας συλλογής και ταξινόμησης του κ. Κ. παραμένει. Παράλληλα εισάγουμε και το προσωπικό, που εντοπίζουμε από μεμονωμένα περιστατικά στις ίδιες εφημερίδες, δεδομένου ότι επιθυμούμε την ισότιμη μεταχείρισή τους. Η επεξεργασία του υλικού, αφορά τη μετασκευή του αρχείου από χρονικό σε χωρικό γεγονός  μέσα από τη δημιουργία κολάζ των επιλεγμένων εφημερίδων και την αποδόμηση της είδησης, που υλοποιείται σε τέσσερα στάδια, κατόπιν μιας μακράς θεωρητικής ανάλυσης διαφόρων προσεγγίσεων.

Βασικό χωρικό χαρακτηριστικό του αρχείου, είναι η πολλαπλότητα των τόπων που διαμένει. Η ύπαρξη και η διατήρησή του γίνεται πάντα σ’ ένα συγκεκριμένο χώρο, σε μια εγκατάσταση. Στην παρούσα έρευνα συναντάμε μια διττή διάσταση του χώρου, στην πραγματική και έντυπη μορφή της. Αφενός έχουμε το φυσικό τόπο όπου διαδραματίζονται τα γεγονότα (οδός, πόλη, περιοχή, κτίριο) και αφετέρου τον ίδιο το χώρο του αρχείου, που στη δική μας περίπτωση αντιστοιχεί στα έντυπα φύλλα των εφημερίδων. Αυτές αποτελούν το «αρχιτεκτονικό οικοδόμημα» του αρχείου: η κατοικία, η φύλαξη, η προστασία, η φιλοξενία, η διασφάλιση και η απόκρυψη συγχρόνως της καταγεγραμμένης μνήμης, που δομεί την ιστορία των πόλεων.

Η απόπειρά μας, λαμβάνει υπόψη το γεγονός πως το αρχείο σήμερα, είναι ό,τι πιο αβέβαιο και ασαφές. Σε μια εποχή υπερ_πληροφόρησης όπου τα πάντα καταγράφονται, ταξινομούνται και αποθηκεύονται κατά τέτοιον τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η άμεση προσβασιμότητά τους, η έννοια του αρχείου επιστρέφει πιο επίκαιρη από ποτέ, μιας και καταλήγουμε να διαχειριζόμαστε τεράστιες δεξαμενές πληροφοριών.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: